Kazancı Kasabası Tarihi

Kazancı Kasabası Tarihi içeriğini okuyabilir, KaramanOnline.com Bizim Ermenek kategorisinde yer alan Kazancı Kasabası Tarihi yazısını değerlendirebilir ve yorum yazabilirsiniz.


Yavuz Selim zamanında, Çepni oymağından birinin adı Kazancı oymağıdır. Azerbaycan güneyinde, 19. yüzyılda, Karasu ırmağı kenarında yaşayan Şahseven Türkmenleri arasında Kazanlu adında bir oymak da vardı. Kazan Türkleri’nin de Kazancılılarla aynı boydan geldikleri söylenmektedir.

Türkmenistan Üniversitesi rektörünün verdiği bilgilere göre, Kazancıklı Bölgesi Türkmenistan kuzeyinde, kayalık bir bölgedir. 16. Yüzyılda burada yaşayan Kazancılılar gruplar halinde Anadolu’ya göç etmişlerdir. Karacaoğlan da 16 yaşında iken elinde sazı ile bu grupların birine katılarak Anadolu’ya geçmiştir. Karacaoğlan Taşeli Bölgesinde (Ermenek, Mut, Gülnar, Anamur ve Karaman) yaşadığına göre bu bilginin doğru olduğu söylenebilir. Karacaoğlan’ın mezarı Mut sınırları içinde bilinir. Fakat, yazar-şair ve tarihçi Mustafa Ertaş, kitabında, Karacaoğlan’ın Ermenek çevresinde yaşadığını, mezarının Davdas veya Sarıveliler civarında olduğu, hatta, Sarıveliler’de soyundan gelen Karacalar sülalesinin halen sürmekte olduğunu dile getirmiştir.

Osmanlı Kaynaklarına göre, Kazancılı Cemaati, Adana, Maraş, Kırşehri, Karahisari Şarki Sancakları, Gülnar, Ermenek, Samsun ve Bafra çevresine yerleştirilmiştir. Boylar yerleştikleri yer adı olarak, boylarının adı olan Kazancı ismini vermişlerdir. Bir çok ailede soy ismi olarak Kazancı ismini almıştır.

Halen, Nahcivan Ellince de Kazancı köyü, Ermenistan Artik yöresinde Kazancı adlı köy vardır. Kırım’da Kazancı köyü, Gagauzlar’da Kazancık isimli yer adı, Özbek Konrat kabilesinde Gazancılı oymağı vardır.

Kazancı adı, tarihte, Kazancı, Kazancılı, Kazancık, Kazanculu ve Kazancıklı adları ile bilinen, Osmanlı Kaynakları ve Türk Tarih Kurumu belgelerine göre Yörükhan Taifesinden bir Türkmen Boyundan gelmektedir. Kazancıklı bölgesi Türkmenistan’da kayalık bir bölgenin adı olup, halen Türkmenistan Balkan vilayetine bağlı Kazancı (Gazgancı) ilçesi mevcuttur. Türkmenistan’dan Anadolu'ya göç eden Kazancılı Cemaati, Adana (Feke), Maraş, Kırşehir, Karahisari, Mersin(Gülnar), Samsun, Ermenek (Kazancı) bölgelerine yerleştirilmiştir. Halen, Anadolu'da, Çankırı, Erzurum, Kocaeli, Tokat, Aydın, Isparta, Zonguldak, Kayseri ve Sivas illerinde de Kazancı adını taşıyan kasabalar, köyler ve mahalleler vardır. Kazancı’nın çevresinde ilk çağlardan itibaren yerleşim yerleri kurulduğu ve insanların yoğunlukla yaşadığı bilinmektedir. İlk Çağlardan kalma Kurtlu tepesi inleri, Roma ve Bizans devirlerinden kalma Körüstan Beleni, Kilise (Kilse) tepeleri, Popasın (Papazın) Kuyu, Önges Pınarı, Alain, Çıldırdak, Maşatın Dere, Hocaini (Hocini), Çurfalıklıin, Avlakini, Deliktaş gibi Hıristiyanlık dönemi adları halen kullanılmaktadır.

Yöreye Karamanoğulları Beyliği sırasında Gülnar çevresinden gelen göçerler hâkim olmuştur. Bu devirlerden kalma olan Bazaralanı (Kırkkuyu), Develikoyağı, Kartaltepe, Yüksekeğrik, Hamit (Hemid) Seydi Mezarı (ermiş bir kişi olan bu zat, Gülnar'lı bir ağanın çobanı olup, Popas yöresinde olan mezarı İzmir, İstanbul dahil uzak yerlerden gelenlerce ziyaret edilmektedir) vardır. Kasabada, Karamanoğulları devrinden kalma Merkez Camii ve Bucak Ulucami yıkılmış olup, Dinek kulesi, Muslu Dede türbesi, Dede Mollas, Hıdırellez, Sakat Dedesi, İmarat, Art Beleni (aslı At Beleni olup, cirit oyunlarının oynandığı ardıç ağaçlarıyla çevrili bir yerdir) ve Aybeyim gibi eser ve isimler vardır.

Kasaba, güneyden kuzeye genişleyen bir vadiye kurulmuş olup, doğusunda, Kuşaklı - Teveklik- Elmalı oluk - Kızıltaş sıra yamaçları, batısında, Asar Beleni- Alainin yaka- Kızılcayer - Karakütük yakası sıra yamaçları, Güneyinde, Sivrice Belen, Akyokuş, Taşönü ve Mihrap tepesi vardır. Kuzeye ise Göksu'ya kadar genişleyerek uzanan sulanır arazi yer alır. Kazacılılar, Osmanlının son dönemlerinden itibaren Yemen Cephesi savaşları, Sarıkamış (Şark cephesi) Harekâtı, Balkan Savaşları, Çanakkale Harekâtı ve nihayet yurdun dört yanında verilen Kurtuluş Savaşı cephelerinde yoğunlukla görev almış, sayısız şehitler vermiş ve gazilerinin hatıraları dilden dile dolaşmaya devam etmektedir.

Cumhuriyetin ilk yıllarında yapılan idari yapılanmada Ermenek de yer almakta ve ilçeye bağlı (3) nahiye (48) köy bulunmaktaydı. Bu (3) nahiyeden birisi de Kazancı Nahiyesidir.

Kasabada Cumhuriyet dönemiyle birlikte ilkokul kurulmuş olup, ilk öğretmeni merhum Sami Öztaş 1923 yılında eski yazı olarak eğitimi başlatmış, 1928 yılında yeni yazıya geçmiştir. Sami Öztaş, 25 yıldan fazla öğretmenlik yapmış ve ilk eğittiği çocukların çocuklarını da eğitmiş, 1948 yılında İvriz İlköğretmen okulu mezunları öğretmenler atanmıştır. Bucak (Nahiye) teşkilatı 1931 yılında Hikmet Müdür tarafından kurulmuş, ilk motorlu araç Fikri Bey zamanında gelmiş, Akif Müdür ise Göksu’da boğulmuştur. İlk dönemlerde, Jandarma Karakolu, Nüfus Memurluğu açılmış, sonraları, Orman İşletme Şefliği 1962, Tarım Kredi Kooperatifi 1950 yıllarında, Ortaokul 1969, Lise 1989 yılında açılmıştır. Belediye teşkilatı 1972, PTT şubesi 1974, Sağlık Ocağı 1975 ve elektrik 1985 yılında faaliyete geçmiştir. Kazancı insanı, aldığı eğitim ve başarıyı kovalaması sonunda ülkemizin her köşesinde, her makam ve mevkide görev yapmış ve yapmakta olup, Kazancı okullarında okuyanlar Amerika'dan Honkong'a kadar dağılmışlar ve halen çalışmaktadırlar. Kazancı insanı, toprağına ve geleneklerine son derece bağlı olup, siyasete, yeniliğe ve kültüre meraklıdır. 1939-1942 dönem Ermenek İl Genel Meclisi üyeleri listesinde bulunan Hasan Erdem Kazancılı olup, Ermenek’ten 1931-1972 dönemleri arasında Ermenek şehir dışından İl Genel Meclisi üyesi seçilen ilk ve tek kişi olan Hasan Erdem, Hacı Muhtar lakabı ile halen anılmaktadır.

Kasabada, Belediye teşkilatından başka, İlköğretim okulu, Lise, Jandarma Karakolu, Orman İşletme Şefliği, Sağlık Ocağı, Tarım Kredi Kooperatifi, Ziraat Teknisyeni, PTT şubesi, TEK İrtibat Memurluğu ve Eczane vardır. Tüm meslekler, kahvehaneler ve partilerin belde teşkilatları da mevcuttur. Derekahvesi ve Lokantası yazın dinlenilecek bir yerdir. Aybaham pınarları, Önges, Kazanpınar, Ayyanı pınarı, Toros çesmesi, Tozlu, Olucak, Elmalıoluk ve Körkuyu çeşmelerinin suyu çok güzeldir. Her yıl yapılan Kültür Şenlikleri ile, unutulmaya yüz tutmuş olan yöresel oyunlar, yemekler, el sanatları, müzikler ve gösteriler tekrar yaşatılmaktadır. Körkuyu, Yenicesu, Toros Yaylaları ile Kabalak, Tozlu, Kırkkuyu yaylaları, Buzluca, Yüksekeğrik, Karakovanlık, Bozdağ, Kartal ve Kurtlu tepeleri, Elmalı oluk, Çal, Kızıltaş Öreğenligayağal, Taşönü, Horthort, Sivricebelen tepeleri, Yenicesuyunalan, Kzılalan, Burçakalanı, Otlukoyak ve İlabadı düzlükleri önemli yerlerdir.

1845 temettuat defterinde 119 hanede 595 nüfusu bulunmaktadır. Kazancı olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte köyde olan hane reislerinin isimleri şöyledir:

İmam Sadullah Efendi zade Mehmed Efendi,  Muhtar Abdullah oğlu Mehmet Kethüda, Ahmed oğlu Hüseyin Efendi, Halil oğlu Mehmed, Mustafa oğlu Abdullah, Ahmed oğlu Hüseyin, Abdullah oğlu Ali Bey, Abdullah oğlu Veli, Abdullah oğlu Ahmed, Oğlu Hasan, Mehmed oğlu Muharrem, Durmaz oğlu Hasan, Molla Yahya oğlu Mehmed, Yahya oğlu Abdülkadir, Mehmed oğlu Nebi, Şaban oğlu Ali, Cevdet İbrahim oğlu Mustafa, Cevdet İbrahim oğlu Süleyman, Arab oğlu Hüseyin, Sarı Mehmed oğlu Mustafa, İnce Ali oğlu Hasan, Topaç Halil oğlu Durmuş, Veli oğlu Dede, Kara Veli oğlu Mehmed, Kör Hüseyin oğlu Hasan, Mesud oğlu Mustafa, Karpuz oğlu Mustafa oğlu Hasan, Karpuz Mustafa oğlu Veli, Ali oğlu İbrahim, Kara oğlu Mehmed, Kara oğlu Halil, Hüseyin oğlu Ahmed, Çoban Kerim oğlu Süleyman, Mucuk(?) oğlu İbrahim, Hüseyin oğlu Dede, Şaban Hüseyin oğlu Emrah, Saka Ahmed oğlu Mehmed Saka, Şaban oğlu Ömer, Molla Veli oğlu Hasan Molla, Ali oğlu Hüseyin, Saka Veli oğlu Mehmed, … Ahmed oğlu Yusuf, Saka Kerim, Seyyid Ahmed oğlu Ahmed Seyyid, Hüseyin oğlu Veli, Mükrimin oğlu Mustafa, Abdulkerim oğlu Veli, Mustafa oğlu Hacı, Mehmed oğlu Osman, Musdil(?) Efendi oğlu Molla Veli, Abdullah oğlu Cemil, Molla Halil oğlu Abdurrahman, Molla Halil oğlu Ömer, Çiftçi Hüseyin oğlu Durmuş, Demirci Hacı oğlu Hacı Mehmed, Çiftçi Hüseyin oğlu Durmuş, Mustafa oğlu Mehmed, Gök Mehmed oğlu Abdulhalim, Mehmed oğlu Osman, Mehmed oğlu Mustafa, Ahmed Efendi oğlu Hasan, Osman oğlu Durmuş, İbrahim oğlu Bekir, Ali oğlu …, Musdil(?) oğlu Said, Kör Hasan oğlu Hasan ve İsmail ve Hüseyin, Veli Abdullah oğlu Ramazan, Gökçe oğlu Tat Hüseyin, Gökçe oğlu Veli, Elvan oğlu Mustafa oğlu İbrahim, … Celil oğlu Abdülmü'min, Gök Hasan Veli, Mehmed oğlu İbrahim, Halil oğlu Molla Mehmed, Salih oğlu Şeyh Ali, Hacı Mehmed oğlu Molla Ahmed Hacı, Nurullah oğlu Nevahi, Telli Mustafa oğlu, Kara Kethüda oğlu Mustafa, Çoban Mehmed oğlu Ömer, Kuyruklu Mustafa oğlu Mustafa, Davud oğlu Abdullah, Sarı Ali oğlu Mustafa, Elhac Givan(?) oğlu Mehmed  ve Veli, Osman oğlu Abdullah, Dokuz Hacı Hasan oğlu Hüseyin ve İbrahim, Hızır oğlu Yusuf, Persek(?) oğlu Hüseyin oğlu Çavuş, Persek(?) oğlu Mustafa oğlu Ali ve Yusuf, Persek(?) Veli oğlu Mehmed, Koca Ali oğlu Ali, İsmail oğlu Hüso, İsmail oğlu Hüso(?) Mehmed, Çoban Hasan Mustafa, Aladağlı Ahmed oğlu Ali, Aydınlı oğlu İbrahim Kethüda, Aydınlı oğlu Mustafa oğlu Abdullah, Hülleci Süleyman oğlu Hüseyin, Süleyman oğlu Mustafa, Abdülkerim oğlu Ahmed, Mehmed oğlu Halil, Mehmed oğlu Efendi oğlu Hasan, İbrahim oğlu Mehmed, Sofu Dede, Abdülkerim oğlu Koca Ahmed, Mustafa oğlu Hasan, Dede Mustafa oğlu Hüseyin, … Hasan oğlu Hüseyin, Molla İbrahim oğlu Mustafa, Seydi oğlu …, Abdülkadir, Mustafa oğlu Durmuş, Ahmed oğlu Hacı.

Kazancı Kasabası Tarihi içeriği, 15 Kasım 2020 tarihinde Karaman Şehir Portalı sitesinin Keşfet bölümüne eklenmiştir.

DEĞERLENDİRME 3.0

İçeriği Nasıl Buldunuz?

Captcha